Jak o tym rozmawiać, jak o tym pisać? Zapewne dla każdego to sprawa indywidualna i każdy znajduje własny sposób opisu rzeczywistości. Jest trzeci dzień po tragedii, emocje wciąż żywe, co chwila napływają nowe informacje dotyczące czarnych skrzynek, identyfikacji ludzkich szczątków w moskiewskim laboratorium, analizy zachowań pilota i obsługi naziem...

Znowu będzie o życiu. O szczególnej niewrażliwości ludzkiej, swoistym braku, ułomności nawet rzekłbym, takiej figurze bez stylu, czyli obciachu. Czy zdarzyło Wam się, Drodzy Czytelnicy, spocić się ze wstydu za kogoś?