Zmarł Zbigniew Zapasiewicz – aktor niezwykły. Urodził się w 1934 roku w Warszawie w rodzinie z teatralnymi tradycjami. W latach pięćdziesiątych studiował najpierw na Politechnice Warszawskiej, później w 1956 ukończył warszawską PWST. Na scenie zadebiutował w tym samym roku w Teatrze Młodej Warszawy. Przez lata związany był z najświetniejszymi scenami Polski (Współczesnym, Dramatycznym, Powszechnym, STU) i twórcami teatru i filmu (Wajdą, Zanussim, Łomnickim czy Hanuszkiewiczem) by z czasem samemu stać się cenionym pedagogiem i reżyserem.
Przez wiele lat związany z Teatrem Telewizji, a spektakle „Pan Cogito” z 1981 roku oraz „Powrót Pana Cogito” z 1992 powstałe na podstawie utworów Zbigniewa Herberta stały się jego najsłynniejszymi rolami. Zbigniew Zapasiewicz stworzył kilkadziesiąt niezapomnianych ról filmowych lecz to rola docenta Jana Szelestowskiego w „Barwach ochronnych” (1976) Krzysztofa Zanussiego na stałe wryła się w pamięć widzów, wpisując się na listę najważniejszych kreacji czasu tzw. Kina Moralnego Niepokoju, za tę rolę Zapasiewicza nagrodzono główną nagrodą na festiwalu w Gdyni.
Był artystą starej, klasycznej szkoły; aktorstwo traktował jako sztukę a aktora jako artystę przez duże „A”. Źle znosił widok swych kolegów rozmieniających się na drobne grających w reklamach telewizyjnych czy występujących na festynach i innych imprezach wątpliwej (artystycznej) reputacji. Kochał ludzi, zwięrzęta i sztukę, której był oddany bez reszty. Zmarł w wieku 75 lat osierocajac cały artystyczny swiat, świat ludzi, którzy z nim pracowali oraz tych, którzy dotykali go jedynie przez ekran.
Piotr Wiśniewski
| Komentarze |
|
